به هر صورت آن چه اکنون مسلم می آید این است که خاتمی می بایست در فضایی آرام و به دور از هیاهوها که بیش از هر چیز ساخته و پرداخته رسانه ها است  به فکر بنشیند و تصمیم نهایی خود را هر چه زودتر اعلام کند.

 رسالت اصلی رسانه های اصلاح طلب و هم چنین مشاوران و نزدیکان خاتمی اکنون می بایست پیشه گرفتن سکوت باشد چرا که آنان تا کنون وظیفه ی خود را به نحو احسن انجام داده اند و به اندازه ی کافی گفته اند و نوشته اند.

خاتمی می بایست اکنون با خود کنار بیاید و تصمیم نهایی را بگیرد که در صورت حضور می بایست انگیزه ی شخصی را  نیز با خود به همراه آورد،به زبان دیگر او در این وادی حتی اگر تنها یک دلیل شخصی و یا حتی خانوادگی برای عدم حضور دارد می بایست آن را بر خرد جمعی ترجیح دهد. یادمان نرود که خاتمی انسان لطیفی است و روحیه ی بسیار ظریفی دارد، اگر در این عرصه مقهور خرد جمعی شود،آمدن او شاید نتواند خاتمی واقعی را به تصویر بکشاند.

او به خاطر شخصیت مثال زدنی و نگاه اخلاقی که به سیاست و قدرت دارد تمایل آن چنانی برای حضور در قدرت نداشته و آن چه تا کنون او را راغب تر به حضور کرده دعوت ها و درخواست های اطرافیان بوده،اگر کاندیداتوری به خاتمی تحمیل شود شاید او تنها بر اساس تعهد خود و خلاف میل خود مجبور به کاندیداتوری شود که آن گاه فقدان انگیزه ی شخصی در او شاید باعث نا کار آمد جلوه کردن وی شود و آخرین تیر اصلاحات در ایران به هدف ننشیند.