اين جا؛در باب عادت پذيري،انسان ها را به دو گروه تقسيم مي كنم اول آن ها كه عادت هايشان روزمره ي آن ها مي شود و دوم آن ها كه عادت هايشان را كنترل مي كنند .

 دسته دوم كه عادت هاي خود را كنترل مي كنند و اجازه نمي دهند كه اين عادت ها به روزمره شان تبديل شود، عاشقاني مي شوند كه به كمال نزديك و نزديك تر مي شوند اما آنان كه به عادت ها، عادت مي كنند بدون لذت، لذت مي برند...چرا كه هر گونه لذت جويي آن ها تهي از عشق است عبادت مي كنند در حالي كه شايد ضروريات اولي دين را چون حق الناس رعايت نكنند و تنها بدان دلخوش كرده اند كه تمام عمرشان هيچ نماز و روزه قضا نداشته اند و كل مستحبات را تا سر حد ممكن به جا آورده اند...

اين ها را گفتم كه بگويم چرا رمضان را دوست مي دارم...بزرگترين علتش همين است كه رمضان مهم ترين فرصتي است كه خداوند به بندگان مي دهد كه ترك عادت كنند...خداي مهربانمان با علم به حرص جويي انسان ها رمضان را آورده تا مانعي باشد براي عادت تا وسيله اي باشد براي اين كه 30روز متفاوت باشي حتي براي او كه روزه نمي گيرد...

رمضان مي آموزد و هشدار مي دهد كه عبادتت مي بايست متفاوت باشد تا اگر به عبادت نيز عادت كرده ايم خود را از آن رها كنيم...در ماديات تبصره هايي مي آورد و ما را به كنترل دقيق ترهواهاي نفساني مي خواند...و اين قصه ي متفاوت بودن تا آخرش تكرار مي شود آن جا كه حكم مي كند كه مي بايست زكات فطره را بپردازي تا اگر تا كنون از همنوعان غافل بوده اي دگر بي تفاوت نباشي...و حتي خودش نيز هر سال مي چرخد تا خودش نيز متفاوت باشد تا ما به همان نيز عادت نكنيم و برايمان هر سال تازه شود...نويد مي دهد كه بيش از هر زمان ديگري با شما هستم و بدون هيچ ترديدي حس مي كني كه محافظنت بيشتر شده اند...

رمضان تنها فرصتي است كه خود را از خويش بتكانيم امروز و ديروز و امسال و پارسالمان را تكرار نكنيم...رمضان و نوروز براي من برابرند...من هر دو را جشن مي گيرم براي اين كه يادم مي آورد كه نبايد انسان ديروز باشم...

براي بقاي عشق تنها مي بايست مراقب بود تا عشق به عادت تبديل نشود و رمضان نوروز عاشقان است.

پا نوشت:

۱- گویا رسانه میلی نیز به تبدیل شدن ماه رمضان به عادت برای مردم هراس داشته لذا ترجیح داده امسال ربنا و مثنوی افشاری معروف استاد شجریان را  پخش نکند تا رمضان امسال متفاوت ترین رمضان در این سی سال باشد...

۲-بعد از مدت ها اندکی احساس آرامش می کنم